09 Mayıs 2022, 11:12
|
#1
|
|
Çevrimdışı
heLen
Üyelerin profil bilgilerini yalnızca kayıtlı üyeler görüntüleyebilir. Lütfen kaydol bağlantısından üye olunuz.
|
Affet
Affet
Ne çok şeyi geride bıraktık. Ne çok şeye yüz çevirdik. Bazen bir çift göz bakakaldı ardımızdan, bazen mekanlar, bazen odalar, eşyalar ve başka şeyler...
Ruhumun hamurunu yoğurup durdum kollarıma güç verileli beri. Bir erdem ekledimse, bin de vebali karıştırdım içine, karıştırdım, karıştırdım... Yoruldum sandım, duruldum, ama baktım ki hiç yorulmadım...
Kıvama gelemediğim şaşıp kaldığım her dönemeçte, birinin kabul olmuş duası oldum sanki. Bu sıralar bunu daha da çok hissediyorum. Birilerinin yaptığı dua bana isabet etmiş, yakama yapışmış da başıbozuk varlığım ancak öyle hizaya gelmiş gibi hissediyorum...
Şehrin korlaşmış bir köz yığınını andıran şu ışıkları şahit ki, şu saçlarımı savuran ağır nemli rüzgarlar şahit ki, çok muhtacım...
Bir duaya isabet etmeye, bir rüyaya uyanmaya, bir cemâle akmaya ve tarif edemediğim çok şeye, çok muhtacım...
İnsanım, işte hâlim, nisyanla anılır adım! Rahman'sın! Beni affet!
Halil İbrahim

Bazı kadınların yaraları hücreseldir,
Bazılarınınki ise zihinsel.
Birini iyi etmek için gereken tek şey
Ucube bir yara bandı, diğerini iyileştirmek içinse
Zürafaların uçması gerekmektedir.
Hüsran dolu bir geçmişten asla
Bakire bir gelecek beklenmez.
Umut yorucudur, hayal kırıklıkları ise
Saç kırıklarına sebeptir.
Ve bilinsin ki saçlarını kendi kesen kadınlar,
Geceleri uyumadan yastığı ısırarak ağlıyordur.
Vesselâm..
|
|
|
|