Kabullenemediğimiz için unutamıyoruz. ''Niye ben'' diyerek kendimizi suçlamak unutmamızı engelliyor.
Güzel anılar tebessümle hatırlanıyor, kötü anılar travmalara sebep oluyor; acı duyarak hatırlanıyor. Aslında tecrübe olarak düşünülürse unutulması daha kolay olur.