Bakış açısı değişiyor insanın zamanla.. Yaş aldıkça değişiyor hayata baktığı pencerenin rengi, manzarası. Hayallerden gerçeklere çeviriyor yönünü, o ince çizgiyi hangi aşamadan sonra aşıyor tam olarak bilemese de gülüp geçmeyi bir şekilde öğreniyor.

Konuşmaktan çok susmayı, anlatmaktan çok dinlemeyi, kendini üzen şeylerden kendini çekmeyi, sakin kalabilmeyi, diline hakim olup kimseyi incitmemeyi ve kendiyle kalmaktan mutluluk duyabilmeyi, en güzeli de kendini önemsemeyi-sevmeyi öğreniyor..

Hayat belki de bu noktadan sonra güzelleşiyor ya da güzellikleri görebilmen için bunları öğrenmen gerekiyor. (: