Bak yine düştüm avuçlarım toprak oldu anne canım yandı çok ama ağlamadım işte.

Bak yine kırıldığım yerden koptu bir parça daha üzerine attığım düğümler bu kalbi daha ne kadar ayakta tutar anne?

Hıçkırıklarım takıldı boğazıma ne zaman yutkunmaya çalışsam bir dikenli tel olup batıyor kursağıma anne
Hani tüm sevinçlerimin, boynu bükük gülüşlerimin takıldığı yerde.

Ben ne zamandır ayaktayım anne çok yorulmuşum kızını üzdüler anne, paramparça ettiler yüreğini, her şeye rağmen sevgi dolu olan, umutları olan o kızın tüm hayallerini mahvettiler anne.

Dizlerinde yatırıp saçlarımı okşar mısın ben artık daha fazla büyüyüp daha çok acı çekmek istemiyorum anne.

Kanatlarım ruhumda benim derdim ya hep işte onu da kırdılar anne.