Dün gibi..
Pandemi, daha önce deneyimlemediğimiz zamanların başlangıcıydı..
İçinde bulunduğumuz o sevimsiz anlara inat yeni bir başlangıcın parmak uçlarındaki karşılığı olmuştu..
Sıradan bir başlangıç sıradışı bir alışkanlığa dönüştü aradan geçen zaman içinde..
Biri kutlamanın heyecan ve keyfini yaşarken iki’nin gururu var şimdi dudak kenarı tebessümlerde..
İlk yıldönümü için yazdıklarıma göz attım az önce..
Benim ve diğer arkadaşların yazdıklarına..
Objektif olmak zor ama rahatlıkla söyleyebilirim ki her birinden samimiyet akıyor..
En büyük farkınız bu;
Artık olmadığını düşündüğümüz o samimiyet..
Küçük bir ekip olarak yola çıktınız, şahit oldum ilk zamanlarınıza..
Bugün ise her geldiğimde yeni arkadaşlara rastlıyorum;
Kabul etmeliyim gelişlerimin arası uzadı ama bu söylediklerimin doğruluğuna gölge düşürmüyor .)
@
Dea Dia, @
Gece, @
Mezarkabul, @
Regex..
Mahşerin dört atlısı olarak çıktığınız yolda,
Ayak izlerinizi takip eden onlarca yoldaşınız var artık..
Dost dediğin iyi günde belli olur derler;
Sevinciniz, övüncünüz paylaşılıyor sizden aldığımız o sıcak samimiyet ile..
Şimdi fonda Sea Shanty ile keyifli, sıcak bir İstanbul sabahına uyanmış,
İkinci yılınızı kutlamanıza eşlik ediyorum..
Hey,
Ben bile gurur duyuyorum .)
Geçen yıl yazmışım,
Tekrarlamak sorun olmayacaktır..
Devam etmeyi düşündüğünüz sürece,
Sizi yalnız bırakmayacak bir kitleye sahipsiniz artık..
Ne denir ki;
Kutlu olsun..
Yine, yeniden.. .)