Öyle çok dağılmıştım, öyle çok parçaya bölünmüştüm ki.Hayat sanki sensiz olduğu yerde duruyor ve ben bir koşu bandının üzerinde sana kavuşacağımı sanarak koşoyordum.
Sanırım seni severken en çok sana zarar verdim ben.Seni yıprattım.Seni hırpaladım.Seni kırdım.Seni hiç kimseye güvenemez hale getirdim.Sana kimseyi sevmemen gerektiğini öğrettim.Seni yarım bıraktım.Yarım yamalak.Ne yapacağını bilmeden.
Çünkü kalacak bir oda değil, uyunacak bir yatak değil, sende yerim yoktu benim. Gitmek zorundaydım.

Hoşçakal aşkım.
Hoşçakal herşeyim.
Hoşçakal kuramadığım ailem.
Beni affet, ben başkasının gerçeğini hayal edemem...