Ben senin neyinim?
Geçirdiğin vakit miyim?
Hayatında ki hiç kimse miyim?
Yoksa hiç kimse bile değil miyim?
Alışkındım ben.
Senden gelecek herşeye razıydım.
Acılara, vedalara hatta ayrılıklara bile.
Sonra alınganlıklarım da oldu benim.
En yüksek şiddette sarsıntılarım,
Sönmeyen yangınlarım oldu.
Sonra alınganlıklarım kırgınlıklara bıraktı yerini.
Sayamayacağım kadar çok parçalara ayrıldım.
Toparlayamayacağım kadar başka yerlere dağıldım.
Kırıldım.
Aslında beni değil.
İçimde ki seni kırdın.
Dokunduğum seni.
Gördüğüm seni.
Öptüğüm seni.
Ellerimi, gözlerimi, dudaklarımı kırdın sen.
En çok ta yüreğimi.
Benim için endişelen istedim oysa ki ben.
Beni merak et.
Beni kaybetmekten kork istedim.
Başka yataklar da kendini bu kadar kolay kaybeden biri olduğunu unutup,
Bana aşık olduğunu sanıp, kaybetmekten korkmanı bekleyecek kadar aptal biriyim.
Kahretsin !