Forumel.Com - Tekil Mesaj gösterimi

**Yazgı** · 02 Nisan 2022, 16:00

Gerek yok

İnsan yaşadıklarıyla şekillenen bir hamur gibi. Değişiyorsun istesen de istemesen de. Hayat seni bir noktadan alıyor bambaşka bir noktaya bırakıveriyor. Kendine yabancılaştığın oluyor zaman zaman. Baktığın kişiyle gördüğün aynı olmuyor aynada.

Önceden çok üzüldüğün bir şeyi yeniden yaşadığında artık bunları önemsemediğini farkediyorsun, önceliklerinin ne kadar değiştiğini, her zaman önce kendini düşünmen gerektiğini ya da... Ya da duygularını ne kadar içe dönük hale getirdiğini. Bağırıp çağırmaya gerek yokmuş ki sessizlik çözüyormuş her şeyi.

Zamanla duygusuzluğu öğreniyor insan belki de. Bir şeyler oluyor bitiyor farkında değilmiş gibi, sanki başkası yaşamış her şeyi, senin hayatın değilmiş gibi hissizleşiyorsun. En garibi de ne biliyor musun her şey samimiyetini kaybediyor, gerçekliğine ikna olmadığın ne varsa hepsini kısacık bir cümleyle geçiştiriyorsun. "Gerek yok"

Yeterince yorulmuşsun ama yol daha bitmemiş anlayacağın o yüzden üzerine yeni yorgunluklar eklemeden ilerlemeye çalışıyorsun. Çünkü koşmasan da yürümen gerek biliyorsun.

Hayatına kaldığın yerden ancak farklı biri olarak devam ediyorsun. Farklılaşıyorsun, yaşanmışlıkların farkın oluyor. Seni herkesten ayıran ve özel kılan da bu değil mi?

Yazgı

Benzer Konular:

02 Nisan 2022, 16:00	#1
Çevrimdışı Yazgı Üyelerin profil bilgilerini yalnızca kayıtlı üyeler görüntüleyebilir. Lütfen kaydol bağlantısından üye olunuz.	Gerek yok Gerek yok İnsan yaşadıklarıyla şekillenen bir hamur gibi. Değişiyorsun istesen de istemesen de. Hayat seni bir noktadan alıyor bambaşka bir noktaya bırakıveriyor. Kendine yabancılaştığın oluyor zaman zaman. Baktığın kişiyle gördüğün aynı olmuyor aynada. Önceden çok üzüldüğün bir şeyi yeniden yaşadığında artık bunları önemsemediğini farkediyorsun, önceliklerinin ne kadar değiştiğini, her zaman önce kendini düşünmen gerektiğini ya da... Ya da duygularını ne kadar içe dönük hale getirdiğini. Bağırıp çağırmaya gerek yokmuş ki sessizlik çözüyormuş her şeyi. Zamanla duygusuzluğu öğreniyor insan belki de. Bir şeyler oluyor bitiyor farkında değilmiş gibi, sanki başkası yaşamış her şeyi, senin hayatın değilmiş gibi hissizleşiyorsun. En garibi de ne biliyor musun her şey samimiyetini kaybediyor, gerçekliğine ikna olmadığın ne varsa hepsini kısacık bir cümleyle geçiştiriyorsun. "Gerek yok" Yeterince yorulmuşsun ama yol daha bitmemiş anlayacağın o yüzden üzerine yeni yorgunluklar eklemeden ilerlemeye çalışıyorsun. Çünkü koşmasan da yürümen gerek biliyorsun. Hayatına kaldığın yerden ancak farklı biri olarak devam ediyorsun. Farklılaşıyorsun, yaşanmışlıkların farkın oluyor. Seni herkesten ayıran ve özel kılan da bu değil mi? Yazgı Benzer Konular: Alçak Gönüllülük Bu Olsa Gerek. Şener Şen: Meydanı gençlere bırakmam gerek Allı yelek, pullu yelek; gömlek yok canfes neye gerek? Atasözü Anlamı Azizler İncelemesi: Yeni Bir Çocukluk Bulmak Gerek
	Alıntı