Tüylerim diken diken oldu. Evimize yakın bir yerde 2 tane şehit var. Oraya hep ibrik takunya ve havlu bırakırlar. Sabah kalktıklarında ibrikteki su bitmiş, takunyalar ve havlunun ıslak olduğunu komşular görüyormuş. Böyle şeylere görmeden inanmıyorum, biraz şehir efsanesi gibi geliyor ama şehitlerin ölmediğini, hatta öldüklerini bilmediğini, içimizde yaşadıklarını okumuştum. Çanakkale şehitlerimizin ruhları şad olsun.