Alıntı:
İlk gönderen: dreamcatcher
insanın kendine mektup yazması ve dönüp dönüp onu okuması yalnızlığının da ötesidir, der şair. Tam da öyle...
Sen tüm mektupları okudum sanıyorsun değil mi ?
Yanılıyosun...
   |
..
Uzun oldu elime kalem almayalı..
Bahsetmiştim daha önce de;
Tek hatırladığım solak olduğum..
Ama okumak diyorsun..
Satır satır geçtim çok kere üzerimden..
Salıncaklar kurdum uçurum kenarlarıma,
Atlayıp atlayıp geldim yine başladığım noktaya..
Gecesi, mavisi, çıkmazı, kaldırımı..
Söylesene;
Hangisinde gizli yalnızlığın o derin anlamı.?