Hadsiz..!

Gece dediğin aslında iki hece sevgilim..

İlk hecesinde çeksem seni içime,

İkinci hecesinde saklasam..

Hangi maviye karıştın ki;

Gökte mi aramalıyım seni,

Yudum yudum içmeli miyim denizi..

Söylesene,

Hangi yeşil vadide bıraktın kendini..?

Ormanlarda mı kaybolmalıyım,

Söyle, hangi çiçeğe sormalıyım seni..?

Aynı gece şehrimin üzerine seriliyor yine,

Gün’den ne kaldıysa alıyor içine..

Teni ay gibi bembeyaz,

Yıldızları takıyor göğsüne..

Sen diye dikiliyor karşıma, hadsiz..!

Söylesene,

Hangi gece kandırabilir beni sen diye..?

Sen ki;

Duvarlarımda hayalin, dilimde sessin..

Sen ki;

Biramda köpük, kalemde ezbersin..

Sen ki;

Tende taze can, tuttuğum nefessin..

Sevgilim;

İçimdeki kadın..!

Şimdi bırak elinde varsa..

Dost meclisi dostlarının olsun;

Bırak, sensiz dönsün sohbetler..

Yemeğin ateşte, ellerin yakalarında kalsın..

Bırak..

Öykü eksik, işler yarım kalsın..

Gel..

Ya da gelme..

Sadece..

Bi’ bira içelim seninle..

Hadsizce ilham gelmiş, iyiki de gelmiş.

Yüreğine sağlık.

Kalemine sağlık.
Başlığı görünce korktum okumaya.
Böyle hadsizlere can kurban. (: