İrade

“ Birisi güzel bir söz söylüyorsa bu, dinleyenin dinlemesinden ve anlamasından ileri gelir. Mevlana.

Kafası karışık adamın biri, bile bir zat ile Hasbihal ederken şöyle bir soru sorar.

“Söyler misiniz bana hayatta karar verme özgürlüğümü zorbalıktan başka engelleyecek bir şey var mı?

Bilge tebessüm eder ve “Sen, der. “Sen kendi özgürlüğünü kendin engellersin; eğer ki külli iradeden bihaber yaşamaya devam edersen.”

“Ne? Nasıl yani?”

Bilge soruya soruyla cevap verir: “Kaç ayağın var senin?”

Adam, “Tabii ki de iki, “ der.

“Pekâlâ tek ayağının üzerinde durabilir misin?

“Elbette,” diye cevap verir adam.

“O hâlde hangi bacağının üzerinde durmak istediğine karar ver.”

Adam biraz düşünür ve sol ayağının üzerinde durmaya karar verir.

“Tamam, özgürce karar verdin ve uyguladın,” der bilge zat.

“Biz buna cüzî irade deriz.”

“Ne dersiniz; ne?”

“Önemli değil; sen şimdi haydi öteki ayağını da kaldır. “

Adam şaşırır ve “Ama bu imkânsız! “ der.

“Gördün mü? İşte özgür karar vermen buraya kadar. Tek ayağın için karar vermekte özgürsün ama ikincisi için hayır!

İlki senin cüzi iradene bırakılmış. İkinci ayağın ise sendeki o cüzi iradeyi de halk eden küllü irade’nin kontrolü altında….”