Baba, Çınar Ağacı Gibidir.

“Anne babasına hizmet edenin ömrü bereketli ve uzun olur. Onlara karşı gelenin, asi olanın ömrü bereketsiz ve kısa olur.” Hadis-İ Şerif

Seksen yaşına merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen, kırk beş yaşında ve saygın bir işadamı olan oğlu, salonda oturuyorlardı. Hal hatırdan, çoluk çocuktan, havadan sudan sohbet ettikten sonra oğlu susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti. O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Yaşlı baba kargaya gülümseyerek biraz baktıktan sonra oğluna sordu:

“Bu ne oğlum?”
Oğlu şaşkın bir şekilde cevapladı:

“O bir karga baba.”

Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu:

“Bu ne oğlum?”

Oğlu daha da şaşkın bir şekilde yine cevapladı:

“Baba, o bir karga!”

Karga hâlâ pervazda duruyor, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını yan yatırıyor, havaya bakıyor ve sonra başını yine onlara çeviriyordu. Yaşlı baba üçüncü defa sordu:

“Bu ne?”

Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü:

“O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun?”

Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini yükseltti:

“Baba bunu neden yapıyorsun? Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun?”

Babası yüzünde hâlâ bir gülümseme yerinden kalktı, başka bir odaya gitti ve elinde bir defterle döndü. Bu bir hatıra defteriydi. Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını buldu. Sevgiyle gülümsemeyle devam ederek sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi:

Sayfada şunlar yazıyordu:

Bugün üç yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Oğlum tam yirmi üç defa onun ne olduğunu sordu. Yirmi üç soruşunda da ona sevgiyle sarılarak onun bir karga olduğunu söyledim. Rahatsız olmak mı? Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi sevgiyle doldurdu.

Anne babanın iyiliği için bile olsa onlara sert davranan kimse rızalarını almış olmaz, aksine onları üzmüş olur. Bir ayet-İ kerime meali şöyledir:

Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi, ana babanıza da iyi davranmanızı emretti. Onlardan biri veya ikisi senin yanında yaşlanırsa, kendilerine öf bile deme, ağır söz söyleme, onlarla yumuşak ve Tatlı konuş! Onlara acı, tevazu kanadını ger! ‘ Rabbim, küçükken beni yetiştirdikleri gibi, sen de onlara merhamet et,’ diye dua et!”